Yapamadım, Tutamadım Zamanı Oğlum…

Bütün o sen doğduğundan beri çekilen videolardan toplama bir film yapmak için harcadığım saatler… 

En özel anlarından oluşan fotoğraf albümü yapmaya yeltenip neredeyse her fotoğrafı özel bulup altından daha kalkamadığım bir aktivite olan ilk fotoğraf albümünü hazırlamaya çalıştığım zaman… Neredeyse iki aydır sen yattıktan sonra bunlarla uğraşıyorum. Manyak gibi hiç bir şey izlemeden. hiç bir şey okumadan, sadece bütün sene topladığım 2918347293487 milyon video ve fotoğrafınla cebelleşiyorum.

Annelik iznimin son haftasına gelince farkediyorum ki, bütün bunlar zamanı tutma, dondurma çabam aslında. Bütün senenin resimlerine, videolarına tekrar tekrar bakarsam, her büyüdüğün günü biraz daha kafama kazırsam sanki zaman daha yavaş akacakmış, sanki bu sene hiç bitmeyecekmiş gibi bir düşünceyle yapıyorum hepsini. Ama tutamıyorum oğlum. Donduramıyorum ya da yavaşlatamıyorum zamanı. Işık hızıyla büyüyorusun ve ben de her geçen gün zamanın göreceliğine biraz daha şaşıyorum.

Her anını doya doya yaşadım, yaşadık ya bu seneyi, işte ondan gözlerimdeki yaşlar üzüntüden değil de nostaljiden. Kokunu her gün doya doya içime çektim, ne kadar istiyorsam o kadar öptüm seni. Sanrım o kadar o öptük ki seni, sen de bu yüzden herkesi, kitaplardaki bebeklerden FaceTime daki anneanne, babaanne ve dedelerine kadar herkesi öpüyorsun.

Her anını ne yazık ki hatırlayamacağım ilerde sanırım oğlum ama bu senenin bende bıraktığı hissin kokusunu, rengini ve tadını hep içimde taşıyacağım. Her gün seninle uyanıp, günümün seninle geçip seninle bittiğini bildiğim koca bir sene. Beni anne yapan, seni de benim bal oğlum yapan sene. Sürekli büyüyen bir aşkla devamlı değişen ve gelişen ihtiyaçlarına adapte olmaya çalışırken, seni sarıp sarmalamak ve dünyayı keşfe çıkman için özgür bırakma arasındaki çizgide gidip gelirken, ben de seninle büyüdüm bu sene oğlum. En karanlık geçmişten gelen uğultulardan en aydınlık sonsuz sevgi potansiyelimi keşfettim seninle oğlum. En zayıf anlarımdan en nereden geldiğini bilmediğim güçlü anlarıma tanık oldum seninle oğlum.

Sadece bir senede hayatımda 32 sene yaşamadığım yoğunlukta duygular yaşadım oğlum. Seni dünyaya getirmek, seni tanımak ve her gün büyüdüğünü görmek başıma gelen en güzel şey bal oğlum.

Bütün kalbimle teşekkür ederim bu en güzel ikimizli sene için bebeğim.

Seni seviyorum.

Yine delirdim işte, annelik çılgınlık, annelik delilik bence. 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: